Dit pand, dat gebouwd is in de koloniale traditie van hout op bakstenen fundering, blijkt uit onderzoek dat het geen luxe koopmanshuis was, maar een relatief eenvoudig middenklasse woonhuis uit de 18^e of vroege 19^e eeuw. De constructie toonde sporen van een bescheiden woning met een later toegevoegde achtergalerij, die op een lagere vloerhoogte was gebouwd en nadien werd dichtgezet om deel uit te maken van het hoofdgebouw. Toch zijn er enkele kenmerken die kunnen wijzen op overblijfselen van een ouder en mogelijk chiquer huis, zoals een fraai vormgegeven entree en enkele sierlijke, gekraalde balken.

In 2007–2008 werd het gebouw gerestaureerd. De restauratie hield onder meer in dat het interieur volledig werd vernieuwd; de oorspronkelijke inrichting van binnen werd vervangen door moderne scheidingswanden. Van het oorspronkelijke interieur is daardoor niets behouden gebleven. De restauratie werd uitgevoerd met als doel het gebouw een nieuwe functie te geven, met behoud van het historische straatbeeld.

Sindsdien is het pand in beheer van het Bisdom Paramaribo en wordt het op commerciële wijze verhuurd als kantoorruimte. Onder de huidige gebruikers bevindt zich onder meer het Honorair Consulaat van Oostenrijk. Het pand heeft hiermee een nieuwe rol gekregen binnen het religieuze én diplomatieke netwerk van Paramaribo.

Malaika Johns